Dixie Aces: Backtracking

Dixie Aces: Backtracking (DVD)

Al in 1989 stuurde Louis Smeets mij een demo van zijn band The Aces. Doordat het cassettebandje op mijn cassettespeler niet zo geweldig klonk, en ik op dat moment even niet zo bezig was met muziek, besteedde ik er toen niet veel aandacht aan.

Als Louis mij in januari 2009 laat kennismaken met enkele DVD's van de band - die nu Dixie Aces heet - dan realiseer ik mij pas wat een geweldige band het is. Gelukkig heeft de groep een grote schare fans en een bloeiende fanclub, die samen zorgen voor volop aandacht en waardering.
De band heeft zo'n 35 CD's en DVD's gemaakt in de loop van de afgelopen 25 jaar, en dat is geen geringe prestatie.

Dixie Aces is een zevenmans band die meerdere muziekstijlen perfect beheerst: Gitaarinstrumentals, Rock & Roll en Country & Western. Daarnaast heeft men nog een zangeres die een ster is op zichzelf en CD's maakt onder haar eigen artiestennaam, Terry White.


Granada
Midnight in Malaya
Amapola
Apres Toi
In The Mood
Once
Limelight
Till
Teen Scene
Back Track
Sleepwalk
Sarie Marijs


De DVD “Dixie Aces: Backtracking” bevat 12 instrumentale nummers, en omdat het gitaarspel van de band een sterk punt is, kan de band ook met gemak doorgaan voor instrumentale band.
Zoon Bert Smeets is de drijvende kracht van de gitaarsectie, en hij is een getalenteerde en soepel spelende gitarist.
Omdat de DVD muziek én beeld biedt, is dat duidelijk waar te nemen. Naast de musici schitteren trouwens ook de mooie Fender (en soms een Burns) gitaren.

Louis Smeets heeft gezorgd voor een uitgebalanceerde mix van snelle en langzame, rockende en gedragen nummers. Het aantal nummers is gelijk aan dat van een 'ouderwetse' LP: twaalf, maar hier krijgt men er dus beeld bij.
Het hoogtepunt van de snelle nummers is “Teen Scene” en van de langzame “Sleepwalk”. De laatste wordt bluesier gespeeld dan de andere versies die ik ken. (Santo & Johnny, Ventures, Ventura's, Exotic Guitars en Shadows.) Ontroerend mooi.
Andere sterke nummers zijn: In The Mood (René & Alligators versie), Limelight, Amapola en Sarie Marijs (Willy & His Giants versie).
Het knappe van de Dixie Aces is, dat de sound weliswaar authentiek vijftiger en zestiger jaren klinkt, maar toch niet gedateerd is. Ook krijg je nooit het gevoel dat het maar om covers van bekende en minder bekende gitaarnummers gaat. En dat is echt een prestatie.

Een DVD geeft muziek en beeld, dat heeft voordelen en nadelen. Een voordeel is dat je de musici kunt horen én zien spelen. Een ander voordeel is dat je de omgeving kunt zien. Die omgeving is hier Bobbejaanland in België, een pretpark met veel groen en beweging. Elk nummer is op een andere plek of in een andere attractie opgenomen. De cameravoering, de regie en de opmaak zijn goed gedaan, vaak in harmonie en synchronisatie met het gespeelde nummer. Maar het heeft als nadeel dat je vooraf opgenomen (studio-)geluid hoort. De band playbackt dus en er is nergens geluidsapparatuur te zien. En ook de drummer gebruikt alleen maar zijn snarentrommeltje, want hij kan moeilijk zijn hele set in de achtbaan meezeulen!

Het geluid klinkt dus altijd perfect. Bert Smeets, die in Amsterdam woont en daar als sessiemuzikant werkt, heeft de opnamen zo mooi mogelijk bewerkt, en de sound is dan ook helder, vol en warm. Toch moet het juist voor zulke rasmusici ook moeilijk zijn om niet echt te spelen en maar te doen alsof.
Persoonlijk hoop ik dat er ook nog een DVD komt met een live-optreden van de band. Daarbij hoop ik tevens dat de band een keer “helemaal uit zijn dak gaat”. De beheerste manier van spelen op de DVD's is heel mooi, maar ik denk dat de jongens ook wel eens een keer wat ruiger zouden willen spelen. In nummers als In The Mood en Teen Scene is goed te horen dat ze alles in huis hebben om een spetterend en dynamisch concert te geven.

De bezetting in de nummers op deze DVD is wisselend, soms zijn er alleen de gitaristen en de drummer te zien, en soms spelen ook Louis (keyboard) en Frans (accordeon) mee. Maar hun geluid is nergens te horen.
Op één uitzondering na. Na de aftiteling van de DVD volgt er nog een kort stukje muziek waarbij de drie gitaristen, de drummer en de accordeonist spelend te zien zijn. In de laatste drie seconden gaat de ingeblikte muziek over naar het live gespeelde geluid. Daarbij zijn alleen de accordeon en de drummer te horen, die kunnen moeilijker stil playbacken dan de gitaristen en hun snoerloze gitaren.

DVD voorkant