Grand Piano Boogie Train

Jaap Dekker speelt niet alleen piano, maar ook taal. Hij is vaardig in zowel het Engels als het Nederlands.
Tijdens zijn optredens komt hij steevast met een door hem geschreven limerick die als onderwerp heeft de plaats waar hij die avond optreedt. En als die plaats niet voldoende mogelijkheden biedt (zoals Apeldoorn), dan zoekt hij op de landkaart naar een betere rijmplaats (zoals Hoog Soeren).

Ook het Engelse Grand Piano Boogie Train is vermoedelijk een vinding van Jaap.
Op zijn bekendste LP's wordt Jaap aangeduid met Jaap Dekker Boogie Set. In 1973, toen hij mijn Sunshine Klub in Hengelo opende, noemde hij en zijn groep zich Jaap Dekker's First National Boogie Band en de voorloper van de Grand Piano Boogie Train was Jaap Dekker Jazz and Boogie Set.

Jaap Dekker 1973 (Foto Gerri Kotkamp)

In die laatste setting speelde hij samen met Martijn Schok, en op 20 november 1999 zag en hoorde ik ze in het Muziekcentrum in Enschede.
Hun concert in de akoestisch goedklinkende grote zaal heb ik met plezier beluisterd, en ook het limerickintermezzo van Jaap was verrassend. Het rijmpje was kort en puntig en ging over de gedwongen samenvoeging van de steden Enschede en Hengelo, een idee waar de inwoners van Hengelo fel op tegen waren en dat toen juist hevig speelde.

Op 1 april 2003 doet de Grand Piano Boogie Train Apeldoorn aan en ik besluit om de avond in Orpheus door te brengen.
Onderweg is het regelrecht boogie woogie-weer, het regent pijpestelen. Misschien dat dat een voorteken is. Want de avond valt ook goeddeels in het water.
Misschien dat het aan de datum ligt, misschien dat het aan de dinsdagavond ligt, misschien dat het aan pianist Jeroen Sweers ligt (die zijn verjaardag niet thuis kan vieren), misschien dat het aan de ronde zaal van Orpheus ligt, misschien dat het aan het publiek ligt of misschien dat het gewoon aan de drie pianisten ligt. Vanaf januari hebben ze soms avond aan avond opgetreden, kris kras door het land. Dan lukt het kennelijk niet meer om altijd een topprestatie te leveren.

En misschien is dat ook helemaal niet de bedoeling van de drie (Jaap Dekker, Jeroen Sweers en Martijn Schok) aangevuld met een presentatrice/zangeres en een jazz-zangeres.
Voor het onnozele publiek dat er die avond in de zaal zit, hoeft het ook niet beter. De meeste mensen horen liever zichzelf klappen dan aandachtig naar de muziek te luisteren. Elke keer als er in een nummer iets ongewoons gebeurt, bijvoorbeeld als de drummer even iets inhoudt zodat de pianist goed te horen is, dan klapt het publiek zichzelf daarna gek van enthousiasme.
Het liefst wil men vervolgens op het ritme blijven meeklappen. Vermoedelijk allemaal carnavalsliefhebbers.

Voor mij komt er geen moment dat de muziek écht spettert, dat ik van emotie een brok in de keel krijg. De muziek klinkt net als het weer buiten: waterig. Als er één pianist speelt, komt het geluid van zijn piano niet boven dat van de drummer en de bassist uit en als beide vleugels bespeeld worden, dan wordt het geluid helemaal een mistige brei.
De drummer heeft lange tijd bij Rob Hoeke gespeeld, maar is nu duidelijk aan zijn pensioen toe. Zijn geluid klinkt erg uitgeblust.

De showelementen, de presentatie en de uitleg van de muziek zijn goed bedoeld, maar komen ditmaal erg geforceerd over. De paar grappen erin zijn flauw en niet origineel (gejat van Victor Borge?).

Dieptepunten in het niveau zijn het noemen van zijn internetsite (modieus hoor!) en het verwijzen naar een kraampje in de hal waar men Dekker's handtekening kan kopen en men er zijn laatste CD gratis bij krijgt!

Jeroen Sweers is een prima boogie woogie pianist die volgens mij meer in zijn mars heeft dan hij hier mag tonen, Martijn Schok is ook een verdienstelijke boogie en bluespianist (dat laatste toonde hij in Enschede) en zal tijdens zijn solo-optredens ook beter uit de verf komen en Jaap Dekker hoeft zich duidelijk niet meer zo uit te sloven voor zichzelf.
Al met al luister ik twee keer liever naar één van zijn betere LP's dan nogmaals € 17,-- plus reiskosten neer te moeten tellen voor een dergelijke onbevredigende avond.

Als u dit allemaal te kritisch vindt en als u een heel andere mening hebt, dan mag u dat natuurlijk laten weten.