Rockville International (2)

Episode 2

Dick en Albert

Was de redactie van Rockville Roaring Sixties in Amsterdam gevestigd, de opmaak en de druk daarentegen werden verzorgd aan de andere kant van het land, namelijk in Hengelo. Bij mij om de hoek dus, bij wijze van spreken.

Het was Albert Aalbers die, omdat hij Roaring Sixties al had gedrukt, later ook voor Rockville Roaring Sixties de lay-out en de druk verzorgde. Albert beschikte over een eigen drukkerij.
Kort voor het verschijnen van Rockville Roaring Sixties leerde ik Albert toevallig kennen doordat ik in zijn bedrijf drukwerk liet maken voor mijn eigen activiteiten.
Omdat Albert Aalbers een groot muziekliefhebber was (van Buddy Holly tot aan Bob Dylan) raakten we uiteraard aan de praat over onze hobby's, en vernam ik ook van de voorgenomen samenvoeging van Rockville en Roaring Sixties.

De stap van Archie Barneveld, Robert Briel en Frans Steensma (verantwoordelijk voor The Roaring Sixties) om na zo'n korte tijd Rockville Roaring Sixties op te heffen, zonder eerst pogingen te doen het blad door anderen te laten voortzetten, wordt hen niet in dank afgenomen. Vooral niet door de rock & roll liefhebbers.
De telexen en de telefoons blijven dan ook ratelen en iedereen is van mening dat er een rock & roll blad moet blijven bestaan en zonodig weer moet worden opgebouwd.
Eerder heb ik al wel eens signalen afgegeven bereid te zijn energie te steken in de continuering van het blad, maar ditmaal sta ik niet te springen om de hele rompslomp op mij te nemen.
Albert Aalbers weet mij echter over te halen om samen met hem als overnamekandidaten te gaan fungeren.
Omdat mijn enige aandeel aan het blad van redactionele aard zal zijn (de lay-out, de druk, de verzending, de administratie en de advertentiewerving zal door Albert en zijn bedrijf worden gedaan) stem ik er mee in.

Er is nog een tweede kandidatenduo. Zij willen heel graag een blad als Rockville Roaring Sixties in handen krijgen. Het is Frances en Bert Rockhuizen van De Platenboer (later Rockhouse Records), die menen door het openstellen van hun Amsterdamse woning voor een vergadering over het blad, de meeste stemmen aan hun kant te zullen krijgen.
Op zaterdag 26 juli 1975 komt er een groot aantal betrokkenen in hun huis bijeen om de redding van het blad te bespreken. Frances' pleidooi voor zichzelf als de beste kandidaat maakt niet voldoende indruk en de meeste stemmen gaan uiteindelijk naar de twee Twentenaren.

Dat heeft een gunstig effect op het enthousiasme van praktisch alle vroegere medewerkers van Rockville.
In het eerste nummer van onze hand staat dan ook een respectable lijst van mensen, die voor een spetterend blad kunnen gaan zorgen als zij hun beloofde medewerking waarmaken.

Omdat Stan Govaard altijd een zeer constante factor onder de schrijvende medewerkers is geweest, wordt hij onze 1e redacteur.
De andere medewerkers zijn:
Cees Klop, Robert Loers, Peter Roelen, Mac Bouvrie, Robert Briel, Adri Sturm, Jan van Gestel, Jørn Wounlund, Derek Glenister, Jos van der Gun, Hans Langbroek, Claes Olofsson, Geert Meulenbelt, Henk van Raay, Piet Muys, Louis Smeets, Henk Gorter en Milou Boelens.

Om duidelijk te maken dat het nieuwe blad uitsluitend over rock & roll gaat, heet het nu “Rock & Roll International Magazine (v/h Rockville)”, en om kosten te sparen blijft duur zetwerk achterwege en typen Albert en ik alles in onze vrije tijd op onze eigen typemachines.

In het eerste nummer (september 1975) staan verhalen over twee Nederlandse groepen, Rocky West & the Humbuggers en The Skyrockets, een artikel over Gene Summers, drie Engelstalige artikelen van Adri Sturm: 'From The USA With Love', 'From The Vaults' en 'Birthday Party'. Verder plaatbesprekingen, veel redactionele uitleg, een brief van de oude redactie met de kop “Rockville Leeft”, zes paginagrote foto's en een redactioneel stuk van de hand van Albert Aalbers over de vermeende aanwezigheid van (te veel) commerciële belangen bij de nieuwe uitgevers.
En als bonus krijgt elke abonnee een poster op 55x80 cm. formaat van Eddie Cochran er gratis en voor niets bij.

Het nieuwe blad blijkt niet onder een goed gesternte te zijn geboren. De drukkerij van Albert gaat fuseren en daardoor verhuizen en ikzelf krijg te kampen met hartproblemen resulterend in een ziekenhuisopname in september 1975.
Dat houdt in dat we beiden geen tijd en energie meer hebben voor het produceren van Rock & Roll International.
Daarbij komt nog dat de zo beloofde inzet van de medewerkers uitblijft en dat De Platenboer, voorheen vaste adverteerder, geen advertenties meer plaatst, en ook de nog openstaande rekening niet meer wenst te voldoen.
Er zijn zelfs aanwijzingen dat er een georganiseerde tegenwerking op gang is gekomen.

We zien nog kans om een redelijk goed tweede nummer uit te brengen voor de maanden okt/nov 1975.
De inhoud: “Rock & Roll-Meeting in Tilburg”, “Fasten your seatbelts with Narvel Felts”, “The Tyrones”, “Crazy Rhythm: Dolle Pret”, “Hot News”, “Nieuws”, “R&R Reviews”, “Carl Mann”, “Johnny Horton, The Singing Fisherman” en “R&R Hits Back”. Het blad bevat 20 foto's, waarvan 8 op paginagrootte.

Het derde nummer heeft een afwijkend formaat, het is gedrukt als tweezijdige poster en wordt gevouwen verzonden. Op zich een aardig idee, maar toch niet voor herhaling vatbaar.
Naast artikelen over Bobby Molino & Nut Rockers, The Royaltones, “R&R Hits Back” en plaat- en boekbesprekingen, is er een groot redactioneel stuk waarin de huidige positie van het blad uit de doeken wordt gedaan.
Het komt er op neer dat het blad weer eens ter overname wordt aangeboden.
Ditmaal zijn er in Nederland geen belangstellenden om het blad voor te zetten. De Platenboer heeft inmiddels een ander doel voor ogen om de macht te kunnen grijpen.

Robert Briel en Archie Barneveld met hulp van Stan Govaard maken in april/mei 1976 een speciale bijlage voor het studentenblad “Het Gewicht”. De bijlage is getiteld “Rockville International - The Memorial Edition”.
In het aandeel van Archie Barneveld, onder de kop “Rockville nu in de greep van de ROCKMAFIA”, husselt hij waan en werkelijkheid naar hartenlust door elkaar, vermoedelijk in een poging om grappig te zijn. Helaas slaat hij op sommige punten de plank maar nét mis, wijst hij naar de verkeerde personen en tast hij de in het artikel genoemde personen, zoals Albert Aalbers, in hun eer en goede naam aan.

Albert maakt daarop in juli 1976 nog een uitgave van 8 pagina's (“Last Dutch Publication”) waarin hij reageert op de door Barneveld veroorzaakte commotie en waarin de abonnees wordt meegedeeld dat Rune Halland uit Noorwegen het blad, gecombineerd met zijn eigen uitgave “Whole Lotta Rockin'”, gaat voortzetten.
De naam blijft Rock & Roll International Magazine, maar het formaat gaat van A4 naar het kleinere A5. Rune doet zijn best, maar op geen enkele wijze straalt het blad de oude Rockville-sfeer uit. Er kan dan ook gesteld worden dat in 1976 het tijdperk van Rockville (International) definitief is afgesloten.