Countdown

Vrijdagavond 6 juli 1984, even over tienen.
De radio staat afgestemd op de nationale rampenzender Hilversum 3. De stem vanuit de studio: “We schakelen over naar Anna's Hoeve voor de Rock 'n' Roll Countdown”.

Daar zitten presentatoren Alfred Lagarde en Kees Baars, die ooit eens lieten weten het in Amerika als respectievelijk producer en manager te “gaan maken”.

Daar zitten ook twee gasten: organisatiebureau-directeur Jan Vis en Telegraaf-popjournalist Jip Golsteijn.
De eerste is ooit manager van de tweede geweest.

Daar worden ook de plaatjes van Louis Smeets gedraaid.
Daar is ook Fred Broekman, die een kelder vol obscure schijven heeft (hij laat gelukkigerwijs zijn adres niet weten) en de eveneens uit Amsterdam afkomstige Bopcats.
Daar is ook een kwartier lang de “jive-groep” De Gigantjes, met veteranen Rob Klaasman, dominerend op sax, en Artie Kraayeveld, scheurend op gitaar, en een vlak zingende dame.

Daar is ook een half uur durende repetitie van de Haarlemse Ko & The Cattle Show in een van Elvis' beginperiode bekende opstelling, zang, akoestisch slaggitaar, staande bas en drums.

Daar heeft ook gast Vis van de popgeschiedenis weinig kennis: na een uitgebreide reclame voor de groep, noemt hij de door ons land toerende Trammps een voorbeeld van een evoluerende groep. Bewijs? Hun nummer “Shout” begonnen ze in rock 'n roll-stijl te spelen, vervolgens in Philly-soul-stijl en nu in Disco-soul-stijl.
Hoewel ik niet altijd de wandelende pop-encyclopedie wil uithangen, kan ik het deze keer niet nalaten.
De rock & roll-uitvoering (voor zover je van rock & roll kunt spreken tenminste) is van The Isley Brothers. The Trammps bestonden toen nog niet eens!

Daar komen ook de nodige anekdotes aanwaaien. Jip en Jerry Lee Lewis in Manchester, Jan en de door zijn staande bas zakkende Bill Haley, lange verhalen over “rock & rollers” Beatles en Stones. Het blijft voornamelijk oppervlakkige borrelpraat in een radiorockcafé dat weinig nieuws oplevert.
Wat dat betreft zijn de VPRO-nachten beter gedoseerd.

Daar is tot slot ook de onvermijdelijke vraag: “Wat is de toekomst van de Rock & Roll ?”
De zich ooit “Allah” noemende Lagarde kent nog een Amerikaanse uitdrukking: “Rock & Roll is better than music”.
Een variant erop: “Een rock & roll radioprogramma is beter dan Countdown!”

Dick Janssen