Dixie Aces in Hengelo 2009

Dixie Aces in Hengelo

Datum: zondag 26 april 2009
Plaats: Hengelo
Locatie: Expo Center
Evenement: Pasar Malam


Dixie Aces zou de Pasar Malam 2009 in Hengelo afsluiten met een optreden van kwart over zes tot acht uur met een half uur pauze. Ruim na zes uur begint echter de band ‘Peacefull 7’ aan haar optreden met Eagles muziek, meer dan een uur te laat volgens het programma! We zijn niet in de band geïnteresseerd, en de temperatuur en de benauwdheid in de zaal maken het niet draaglijk om binnen af te wachten op de komst van de Dixie Aces. De Pasar Malam-gastvrouw Sylvia Elders die de band aankondigt, rept niet over vertraging en ook kunnen we nergens bevestigd krijgen of de Dixie Aces alsnog zullen optreden of niet. Een minpunt van de organisatie. Al vaker zijn we tevergeefs naar de Pasar Malam in Hengelo gekomen, bijvoorbeeld toen de aangekondigde Crazy Rockers niet waren komen opdagen.

(Opmerking van Wout van Koot: Wij zouden van 18:15u tot 18:45u en van 19:15u tot 20:00u moeten optreden maar omdat we dan 2 sets achter elkaar zouden hebben, is op verzoek van ons (Dixie Aces) besloten om 1 set te ruilen met “Peacefull 7”. Dus de organisatie treft in deze geen blaam.)

Gelukkig besluiten we om de tijd door te gaan brengen buiten de hal totdat de luidruchtige band klaar is. Als we daarna weer binnen een kijkje gaan nemen, blijken de bandleden van de Dixie Aces bezig te zijn om hun apparatuur op te stellen. Dat is een opluchting. Alleen is het erg jammer dat de meeste muziekliefhebbers, die eerst in groten getale aanwezig waren, inmiddels zijn vertrokken.
Onze verwachtingen zijn niet te hoog gespannen. De steelgitarist is present en we verwachten een meer country getint optreden. De veelzijdige band is immers op veel fronten actief en het muziekthema van de Pasar Malam is vandaag Country. We hopen op een mix van countrymuziek en gitaar-instrumentals.

De Dixie Aces zijn present met 5 man en 1 vrouw: Gerry van Koot (zang), Wout van Koot (drums en zang), Erik Schmitz (basgitaar en zang), Dennis Berkelie (pedal steelguitar), Ermin Spahalic (gitaar) en Bert Smeets (gitaar en zang). Bandleider Louis Smeets (keyboards) is niet meegekomen vanwege ziekte van zijn vrouw.

Dixie Aces in Hengelo

Na de instrumentale opening (Lonesome 77203), komt zangeres Gerry (Terry White) op met de mededeling dat er door tijdgebrek nummers geschrapt moeten worden en dat ze een afwisselende set zullen spelen. Tot onze verrassing bestaat het optreden bijna geheel uit Rock & Roll-nummers!

Het nummer dat wel onder de noemer Country & Western valt, is het ontroerende ‘Is It Wrong’ van de favoriete zangeres van Gerry van Koot: Wanda Jackson. Het wordt gevoelvol door Gerry gezongen.
Een tweede nummer dat zij zingt is ‘Your Good Girl's Gonna Go Bad’.

De band doet ons een groot plezier met twee nummers van Eddie Cochran. ‘Jeanie Jeanie Jeanie’ krijgt een vlammende uitvoering die recht doet aan de kracht van Eddie's stem. Het nummer wordt gezongen door bassist Erik Schmitz. Het andere nummer is ‘Twenty Flight Rock’.

Elvis komt aan bod met ‘Don't Be Cruel’, zeer verdienstelijk gezongen door Erik.

‘Wooly Bully’ van Sam the Sham and The Pharaohs was een enorme zestiger jaren hit en wordt strak en ritmisch-harmonisch gespeeld, terwijl de hele band voor de achtergrondvocalen zorgt. De sprongetjes van de bandleden houden hun conditie op peil.

‘Runaway’ is een hit van Del Shannon en - hoewel niet makkelijk te spelen - wordt tamelijk soepel gebracht.

De enige gitaar-instrumental van vanavond is ‘Once’, en zoals gewoonlijk excelleert Bert Smeets op gitaar.
Graag had ik ook nog wat snellere gitaarnummers gehoord, zoals ‘Teen Scene’ en ‘In The Mood’, maar dat zit er helaas niet meer in.

Ik kan nog een enkel nummer vergeten zijn te noemen, maar wat we in elk geval nooit zullen vergeten is de afsluiter van het optreden. Bert Smeets zingt ‘Johnny B. Goode’ en speelt er beter gitaar bij dan Chuck Berry ooit heeft gedaan. Het wordt een lang uitgesponnen nummer waarin alle bandleden op de top van hun kunnen spelen. En het bijzondere is dat de gitaristen Bert en Ermin (die gewoonlijk slaggitaar speelt) iets presteren wat ik al heel lang niet meer heb gezien bij een Rock & Roll-band: spelen met de gitaar in de nek.
Ik geloof dat het ‘uitgevonden’ is door de Tielman Brothers, maar de nog altijd optredende Andy Tielman waagt er zich niet meer aan.
Bert en Ermin excelleren moeiteloos op deze wijze, en spelen zelfs een langdurig gitaar-duel vanuit de nek. Schitterend en ook nog loepzuiver.

Een nog niet genoemd nummer is ‘Great Balls Of Fire’. In dit Jerry Lee Lewis-nummer staat Ermin Spahalic (ook letterlijk) op de voorgrond met spetterende gitaarsolo's.

In een recensie van Dixie Aces DVD's opper ik dat de groep in staat moet zijn tot een rockend en spetterend optreden. Het bewijs van mijn stelling heeft de band nu geleverd, het wás een rockend en spetterend optreden. Jammer dat ik nu pas voor het eerst in het 25-jarig bestaan van de Dixie Aces een optreden heb meegemaakt!

[Met dank aan Wout van Koot voor zijn correcties en aanvullingen!]


Méér over Dixie Aces:

Rockbands: Dixie Aces
DVD Backtracking
DVD No Words