Rocking & Stomping 1

Hoes Rocking & Stomping

Het is de hoes van de LP "Rocking & Stomping" (SSS HJS 224) die model heeft gestaan voor de naam van het tijdschrift.
De (matige) hoes is de verpakking van een plaat die in 1973, als hij uitkomt, sensationeel van inhoud is. Het is een Nederlandse compilatie van twaalf van de allerbeste SUN-opnamen, die tot dan toe nog niet op LP zijn verschenen.
De samenstelling, de perfecte geluidskwaliteit en de schappelijke prijs van ťťn tientje maken de plaat bij voorbaat tot een groot succes.
Omdat de naam "Rocking & Stomping" klinkt als een klok, en goed past bij de inhoud van het blad, gebruiken we hem simpelweg ook als naam van het nieuwe tijdschrift.
Dat tijdschrift wordt gemaakt om ruimere informatie te kunnen geven over nieuwe platen, en het wordt gratis toegezonden aan alle klanten en relaties van Diwa Records in Hengelo.

Het eerste nummer (oktober 1973) wordt meteen ook gebruikt (beter gezegd: misbruikt) om een controverse tussen een ander blad (Rockville) en haar "zakelijke" adverteerders in de openbaarheid te brengen.
Veel constructiever zijn daarentegen de bijdragen van Rien Wisse uit Almelo. Rien is de enige vaste medewerker, en hij krijgt via Rocking & Stomping de kans om recensies over blues-LP's (zijn specialiteit) en interviews te publiceren.
De eerste zeven nummers van het blad zijn gestencild maar zien er netjes en verzorgd uit.
De aankondiging om zowel een Nederlandstalige als Engelstalige versie van R&S te maken, blijkt al gauw niet realiseerbaar. Daarom wordt er voor gekozen om vanaf het tweede nummer veel artikelen ook in het Engels te vertalen.

Het tweede nummer, november 1973, ziet er al weer een stuk volwassener uit dan het eerste.
Tot de medewerkers behoren nu: Dora Pruim, Rien Wisse en Stan Govaard.
Ondanks dat het eerste nummer bescheiden van inhoud en omvang was, heeft het toch veel positieve reacties opgeroepen. Velen melden zich zelfs aan als abonnee, maar hun aanmelding kan niet gehonoreerd worden! 
In het tweede nummer wordt uitgelegd dat R&S een grŠtis blad is en dat het gratis zal blijven.
Wťl wordt de mogelijkheid geopperd om een kleine gift te sturen. Als beloning daarvoor wordt de naam van de gever in het blad vermeld. (Tegenwoordig zou men zoiets sponsoring noemen.) De eerste vrijwillige bijdrage voor het blad is dan al spontaan binnengekomen.

Het tweede nummer bevat niet uitsluitend informatie over platen en is al een stuk gevarieerder.
Er is een overzichtje van andere specialistische muziekbladen, een nabeschouwing van de allereerste Rock & Roll Meeting in Tilburg, een verslag van Het Chicago Bluesfestival in Groningen, een verhaal van Stan Govaard over Chuck Berry en er is aandacht voor een uitgebreid radioprogramma-overzicht met informatie over waar welke muziek te horen is.
Verder veel (achtergrond-)informatie over het Collector label van Cees Klop, platenrecensies, de rubrieken Binnengekomen Giften, Nieuw verschenen Boeken en de Zwarte Lijst.
En helemaal achterin nog drie pagina's die gewijd zijn aan de commerciŽle activiteiten van Diwa Records!

Rocking & Stomping nr. 3 verschijnt in januari 1974.
De voorkant is niet zo geslaagd, maar het onderwerp ervan, de Zweedse rockabilly zanger Hank "C" Burnette (ware naam Sven-Ake HŲgberg) waarvan Diwa de allereerste LP heeft uitgebracht, is nu toegevoegd aan de lijst van medewerkers.
In het voorwoord wordt gerept van een groot mondiaal probleem op dat moment: de vinylschaarste! Er wordt geadviseerd om oude platen niet weg te gooien: "Het kan zijn dat u in de toekomst alleen nog nieuwe platen kunt kopen bij inlevering van oude!"
Maar liefst acht pagina's van het nummer zijn gewijd aan Hank "C" Burnette en zijn eerste LP op Diwa, inclusief een interview voor het Engelse blad New Rockpile.
Rien Wisse schrijft nog iets over blues, er is kort aandacht voor Elvis die 39 jaar wordt en er staat een afschrift in van een brief aan de NOS in verband met Felix Meurders' Rock & Roll Methode. Ook is er nog aandacht voor een Country & Western Club en Show in Waalwijk.

De voorkant van uitgave nr. 4, februari 1974, wordt gesierd door een stoer uitziende Rockin' Ronny met zijn motor. Rockin' Ronny is ook bekend onder de naam John Spencer en Henk van Broekhoven (zijn ware naam).
Er zijn twee nieuwe en veelbelovende medewerkers: Louis Smeets uit Roermond (o.a. producer van de Rock & Roll Methode) en Kees van der Hoef uit Groningen. Louis schrijft over de totstandkoming van het radioprogramma dat hij produceert, Stan Govaard heeft een goed verhaal over Bobby Darin, de NOS heeft een antwoord op mijn brief, er is nieuws over concerten en festivals, veel aandacht voor de allereerste Internationale R & Roll Meeting met livemuziek, en de opgerichte Sunshine Klub Nederland.
Daarnaast nog nieuws van de platenmaatschappijen met interessante artiesten en Rien Wisse's rubriek Blues.

Nummer 5 verschijnt weer netjes een maand later (maart 1974) en de lijst van medewerkers telt nu negen namen. Nieuw zijn: Renee Hoogervorst uit Leeuwarden, Cees Klop uit Rotterdam, Eddy Kelly uit Ierland en Peter Noordanus uit Hengelo. Louis Smeets schrijft over Shane Fenton die in Alvin Stardust veranderde, Eddy Kelly schrijft een verhaal over Buddy Holly, Cees Klop schrijft over het Gedonder In Rockville, er is nieuws over het Collector label dat alle voorheen onuitgebrachte SUN-opnamen gaat uitbrengen, er is nieuws over het Diwa label, de bluesrubriek heeft het o.a. over Clifton Chenier, er is nieuws over de Sunshine Klub en over een volgende meeting, het nieuws van de platenfirma's komt aan bod en er is een verhaal over Shakin' Stevens.
En er is een nieuwe rubriek met kleine annonces die gratis door de lezers geplaatst kunnen worden.

Nummer 6, april/mei 1974, toont de Amerikaanse rockabilly zanger Mac Curtis op de voorkant.
Twee nieuwe namen op de medewerkerslijst zijn: Ernst-August Cordes uit Duitsland en Terry Waghorne uit Engeland.
Dit nummer is beslist het beste uit de eerste serie. Het bevat een aantal substantiŽle en zeer lezenswaardige artikelen. De meeste zijn in het Nederlands, dus voor de buitenlandse lezers is het minder interssant.
Louis Smeets schrijft twee volle pagina's lang over ďVroegerĒ, over zijn jeugd dus.
Stan Govaard heeft ďVeel verdriet om super-de-luxe groep The WailersĒ.
Dick Waanders kijkt op meer dan drie pagina's terug op zeven kanjers van evenementen die plaatsvonden in ťťn maand tijd.
Rien Wisse interviewt in Aalten Shakin' Stevens.
Kees v.d. Hoef schrijft over Rock-Films.
Rien Wisse heeft het over Blues die ook belangrijk is voor rockers.
Terry Waghorne weet iets te vertellen over Curley Money.
Er zijn uitgebreide platenrecensies, er is heel veel nieuws over platen, boeken, clubs, magazines, concerten etc.
Er zijn weer gratis annonces en er is dit maal een hele pagina met ingezonden brieven.

Toni Macaroni and his Swinging Devils is een prima Nederlandse rock and rollband die regelmatig optreedt voor de Sunshine Klub Nederland, vandaar dat ze hier op de omslag staan.
Het is R&S nummer 7, die uitkomt in oktober 1974.
De medewerkenden zijn: Piet Muys, P. Nieuwenhuizen, Shakin' Hank, Rien Wisse, Peter Roelen en Louis Smeets.
Het blad wordt nog steeds in een oplage van 750 stuks gratis toegezonden aan klanten van Diwa Records, aan alle leden van de Sunshine Klub en aan andere geÔnteresseerden.
Ondanks de positieve reacties van de lezers, de vele vrijwillige bijdragen en het enthousiasme van de medewerkers, legt het blad toch een te groot beslag op de tijd en de financiŽle middelen die er voorhanden zijn.
Mede door een sterke verhoging van de portokosten moet worden geconcludeerd dat een voortzetting van het blad in de huidige vorm niet meer reŽel is.

In 1975 valt het definitieve besluit om R & S niet meer te laten verschijnen.
Omdat Rien Wisse inmiddels de smaak van het schrijven te pakken heeft, en hij met z'n kopij nu niet meer bij Rocking & Stomping terecht kan, begint hij zijn eigen uitgave: BLOCK.
BLOCK is een samentrekking van BLues en rOCK & roll, en dat geeft aan waarover het tijdschrift gaat.
Het eerste nummer van BLOCK komt uit in maart 1975. Rien Wisse is de eindredacteur en Dick Waanders (die de hele afdeling R&R voor zijn rekening neemt) en Marion Wisse (die iets over popmuziek schrijft) zijn de enige twee medewerkers.
Zie ook bij de rubriek "Blues".


In augustus 1975 verschijnt er toch nog een achtste nummer van Rocking & Stomping. En vervolgens nog de nummers 9 t/m 13. Het blad is nu op het kleinere A5-formaat en het is off-set gedrukt.

Evenals de gestencilde uitgaven ziet het blaadje er netjes en overzichtelijk uit.
De inhoud is voor het grootste deel teruggebracht naar informatie over leverbare platen, en fungeert nu als catalogus voor Diwa Records Postorders.
Na Rocking & Stomping nummer 13 wordt de naam gewijzigd in SUNSHINE MUSIC.