The Flying Arrows, Rijssen

The Flying Arrows

14 maart 2013

The Flying Arrows was van oorsprong een schoolbandje dat bestond uit:
1. Richard Tokaya, leadzanger en sologitarist.
2. Ronald Huls, basgitaar en tweede zanger.
Deze twee zaten op de katholieke Mulo in Rijssen.
3. Tonny ter Beest, slaggitarist en zong wat mee, woonde in dezelfde buurt.
4. Ikzelf (Hans Barnaart), de drummer, was aan komen lopen met de vraag om mee te mogen spelen. Liefst basgitaar, maar werd dus drummer.

We speelden hoofdzakelijk op schoolfeesten en ook in Duitsland tijdens uitwisselingen van de scholen, o.a. in Ibbenbüren.
Natuurlijk werd er ook geoefend, dat gebeurde vaak bij mij thuis in de kamer of achter het huis of soms ook in de voortuin.
Zo hebben we een aantal jaren samen gespeeld. Toen we wat vaker moesten optreden en wat intensiever moesten oefenen, was Tonny een probleem, hij had meer oog voor andere dingen, zoals meisjes en brommers.

Tegelijkertijd viel de uitstekend spelende Wierdense Luniks band uit elkaar. Daarin zaten Ben Adriaansz en Tinus Sapulette. Zij vroegen of ze bij ons mochten komen spelen. Dus Tonny blij en wij blij. Einde tijdperk Tonny ter Beest. Overigens heeft hij zeer nadrukkelijk gevraagd om mee te mogen doen bij een reunie van The Flying Arrows.
Ben nam de sologitaar over en zong mee terwijl Tinus de saxofoon speelde en zeer goed kon zingen, met name de Fats Domino stukken.
In deze samenstelling hebben we met meer en minder succes gespeeld in diverse gelegenheden. Echter altijd met veel plezier.
Als we dan diep in de nacht thuis kwamen, gingen we met het gehuurde VW-busje vaak nog even door het bos op konijnenjacht. We hebben er wel eens wat verschalkt, maar het was de kunst om ze niet plat te rijden maar alleen een tik uit te delen.

St. Josephgebouw Rijssen 1964

In “Rock & Roll Herinneringen” worden wij ergens een “ambonezenband” genoemd. Tinus Sapulette en Ben Adriaansz zijn Ambonezen, wij, Richard Tokaya, Ronald Huls, Hans Barnaart zijn van Indische afkomst.
Overigens hebben we wel een keer iets zeer vervelends meegemaakt. We moesten een keer optreden in Duitsland, maar we kwamen niet verder dan de grens. De reden was dat de twee Ambonezen statenloos waren en geen Nederlands paspoort hadden. We hebben ze ter plekke achtergelaten en zijn toen met z'n drieën verdergegaan en hebben ook zonder hen opgetreden. Wat hebben we toen gebaald!
De oorspronkelijke bandleden zijn nog steeds een vriendengroep. Tonny en ikzelf zijn de laatste drie jaar gezamenlijk op vakantie geweest, o.a. in Italië en Frankrijk. Daarbij nemen we altijd de gitaar mee en jammeren wat op de camping.
Op weg naar Italië was ik mijn gitaar vergeten, heb er toen maar een ter plekke gekocht. We missen wel een goede zanger maar soms zingen de campinggasten mee, altijd leuk en gezellig.
Zitten we in Frankrijk, dan proberen we ook nog Richard Tokaya te charteren. Die neemt dan even de moeite om een paar honderd kilometer te jakkeren naar de plek waar we zitten. Op dat moment klinkt het al een stuk beter.

Soms bezoeken we Richard Tokaya op zijn huisadres, 150 km. ten zuidwesten van Lyon, en brengen daar een aantal vakantiedagen door. Natuurlijk wordt er dan gespeeld en gezongen. Altijd zeer aangenaam, we gaan dan even terug in de tijd.
Onlangs heb ik me een Roland E86 (keyboard) gekocht en probeer daar geluid uit te krijgen. Ben door de rest van mijn huisgenoten verbannen naar de zolder, ze worden er gek van zeggen ze.

Een aantal maanden geleden zijn we met zijn vieren in Friesland bij elkaar geweest, hebben nog even met elkaar gespeeld.
Ik mis bij alles natuurlijk een drumstel, maar voor die gelegenheid heb ik de Roland en een gitaar meegenomen. Ze vroegen alleen of er ook een stekker aan zat, mocht ik sterallures krijgen.

Hans Barnaart